Bir insanın ölümü beklemesi nasıl bir duygu acaba? Kesin olarak öleceksin. Daha da dramatik olan asılarak öldürüleceksin. Ne hisseder acaba insan?

Ölümü bekleyen insan neleri düşünür? Düşünceleri kaleme nasıl yansır? Düğüm düğüm olan düşünceler kağıda dökülünce çözülür mü acaba? Kelimeler, kağıtları tutuşturur mu acaba?

Bir kitap düşünün. Fikir ve düşüncelerinden dolayı idama mahkum edilen bir mütefekkirin kız kardeşine yazdığı mektuplardan meydana gelmiş olsun. Ne hissedersiniz?

Kitabı kamil manada anlamak için, Seyyid Kutub’un hayatı, fikirleri ve mücadelesini iyi bilmek gerekiyor.

Ruhun sevinci, Seyyid Kutub’un idam edilmeden önce, zindandan kız kardeşi Emine Kutub’a yazmış olduğu on beş mektuptan meydana geliyor. Kitap otuz altı sayfa fakat, en az otuz altı bin sayfalık bir etki bırakıyor insanın ruhu, kalbi ve zihninde. Seyyid Kutub’un Türkçeye tercüme edilen son eseri diyebiliriz. Bu mektuplar ilk defa Tunus’ta “Fikir” dergisinde yayınlanmıştır.

Özellikle on beşinci mektup şahsımı derinden etkiledi. “şimdi gelse ölüm beni korkutmaz” cümlesi ile başlayıp, göz pınarlarını hareketlendirecek kadar duygusal cümleler ile ruhun sevincinin etkisini ortaya koyuyor.

Kitaptan orijinal cümleler:

Hayat, daima diri olan Allah’ın kuvveti ile canlanır ve gelişir.
Biz başkaları için yaşadığımız zaman, kendimiz için daha dolu bir hayat yaşarız.
Kötülük ağacı kısa sürede büyür.
Her insanda güzel bir sözü hak eden bir yan vardır.
Duygu alış verişinden dolayı sevinmek…
İnanç ve fikirlerimizi kendimizden daha değerli görmeliyiz.
İdrak edebilme gücü… Entelekt…
Zaman olur kölelik özgürlük kisvesine bürünür.
İnanç olmadan ilke bir işe yaramaz.
Yaşayan bir düşünce insan kalbini besler.
Aşağılık bir yöntem kullanılarak, şerefli bir hedefe varılmaz.
Şimdi gelse ölüm, artık beni korkutmaz çünkü şu hayattan çok şey aldım.
Şimdi gelse ölüm, artık beni korkutmaz çünkü elimden geldiği kadar çok şey yaptım.
Şimdi gelse ölüm, artık beni korkutmaz çünkü elimden geldiğince iyi olmaya çalıştım.

Ruhun sevinci
Seyyid Kutub
Dünya Yayınları